نتوانسته‌اند نسبت به يكديگر اطمينان كامل پيدا كنند ، به عنوان ازدواج آزمايشى براى مدت موقتى با هم ازدواج كنند ؛ اگر اطمينان كامل به يكديگر پيدا كردند ادامه مىدهند و اگر نه از هم جدا مىشوند . من از شما مىپرسم : اينكه اروپاييان وجود يك عده از زنان بدكار را در محل معين از هر شهرى تحت نظر و مراقبت دولت لازم و ضرورى مىدانند براى چيست ؟ آيا جز اين است كه وجود مردان مجردى را كه قادر به ازدواج دائم نيستند خطر بزرگى براى خانواده‌ها به حساب مىآورند ؟ راسل و نظريهء ازدواج موقت برتراند راسل فيلسوف معروف انگليسى در كتاب زناشويى و اخلاق مىگويد : « . . . در واقع اگر درست بينديشيم پى مىبريم كه فواحش معصوميت كانون خانوادگى و پاكى زنان و دختران ما را حفظ مىكنند . هنگامى كه اين عقيده را لكى در بحبوحهء عصر ويكتوريا ابراز كرد ، اخلاقيون سخت آزرده شدند بىآنكه خود علت آن را بدانند ، اما هرگز نتوانستند خطاى عقيدهء لكى را به ثبوت رسانند . زبان حال اخلاقيون مزبور با تمام منطقشان اين است كه « اگر مردم از تعليمات ما پيروى مىكردند ديگر فحشاء وجود نمىداشت » اما ايشان به خوبى مىدانند كه كسى توجه به حرفشان نمىكند . » . اين است فرمول فرنگى چاره جويى خطر مردان و زنانى كه قادر به ازدواج دائم نيستند و آن بود فرمولى كه اسلام پيشنهاد كرده است . آيا اگر اين فرمول فرنگى به كار بسته شود و گروهى زن بدبخت به ايفاى اين وظيفهء اجتماعى ! اختصاص داده شوند ، آن وقت زن به مقام واقعى و حيثيت انسانى خود رسيده است و روح اعلاميهء حقوق بشر شاد شده است ؟ . برتراند راسل رسماً در كتاب خود فصلى تحت عنوان ازدواج تجربى باز كرده است . وى مىگويد : « قاضى ليندزى كه ساليان متمادى مأمور دادگاه دنور بوده و در اين مقام فرصت